Rijden over de N222 in de Dourovallei: de beste weg van Portugal, eerlijk gezegd

Een weg staat zelden bovenaan in de hoogtepunten van een wijnstreek, maar de N222 is geen gewone weg. Hij slingert langs de Douro van Peso da Régua naar Pinhão, en zo’n tien jaar geleden werd hij kort wereldberoemd als 'de beste autoroute ter wereld'. De lokale bevolking vond dat grappig, maar ook wel een beetje waar. Het is echt zo mooi: een lint van asfalt langs de rivier, met terrasvormige wijngaarden erboven en het water dat beneden voorbijglijdt, bocht na bocht, elke keer met een nieuw uitzicht. Ik heb de route in elk seizoen gereden en verveel me nooit. Dit is wat je kunt verwachten, en het eerlijke verhaal dat reisblogs weglaten.

Spreek af wie er rijdt voordat je wijnproeverijen langs de N222 plant. Bekijk deze boekingsoptie

Wat is de N222 en waarom is deze beroemd?

De N222 is een regionale weg langs de Douro, en het meest geroemde stuk loopt over zo’n 27 kilometer tussen Peso da Régua en Pinhão. In 2015 riep een onderzoek in opdracht van autoverhuurbedrijf Avis dit traject uit tot de beste autoroute ter wereld, en die titel bleef hangen. Britse media omschreven het als 17 mijl bochten met weidse uitzichten over het dal.

Neem die ranglijst met een korreltje zout, want het was een marketingstudie met een formule en een natuurkundige erbij, precies het soort onderzoek dat bedoeld is om gedeeld te worden. Maar de kern klopt wel. Wat dit stuk bijzonder maakt, is niet de snelheid, er is nergens ruimte om hard te rijden, maar het constante samenspel tussen weg en rivier: je bent nooit meer dan een paar meter van het water verwijderd, de terrassen torenen boven je uit en de bochten zijn zo zacht dat je ervan kunt genieten in plaats van ertegen te vechten.

Hoe is de rit van Régua naar Pinhão echt?

Langzaam, mooi en kort. De rit van Régua naar Pinhão duurt nog geen uur als je doorrijdt, maar plan er een halve dag voor in, want je blijft maar stoppen. De weg slingert in het tempo van de rivier, passeert quinta-poorten, kleine kapelletjes en uitkijkpunten, met aan één kant de wijngaardmuren en aan de andere kant bijna de hele tijd de Douro.

Verwacht hier geen sportwagenrit. Dit is een weg om van te genieten, het best te rijden op dorpssnelheid met de ramen open. Het grootste deel van het jaar is het verkeer rustig, al brengen zomer- en oogstweekends meer auto's en af en toe een touringcar. De weg is smal op sommige stukken, met echte afgronden, dus een ontspannen, oplettende chauffeur heeft hier meer aan dan een ambitieuze. Stop gerust als een parkeerhaven lonkt. Het hele idee van de N222 is dat de rit zelf het doel is.

Waar moet je stoppen voor het uitzicht?

Overal waar je oog op valt, maar een paar plekken springen er echt uit: de rivierbochten rond Pinhão, de hoge uitkijkpunten boven het stadje en de vele kleine parkeerhavens waar de weg een perfect stuk terrasvormige wijngaarden omlijst. De klassieke foto van het hele dal, dat amfitheater van wijnranken boven het water, maak je op een uitkijkpunt, niet tijdens het rijden.

De beste plekken verdienen een eigen plan, want het licht verandert elk uur wat je ziet. Ik heb de mooiste uitkijkpunten en fotoplekken verzameld, waaronder het beroemde uitzicht boven Pinhão, in de gids voor uitkijkpunten en fotoplekken in de Douro. Een tip van iemand die deze weg vaker heeft gereden dan hij kan tellen: de rit oostwaarts richting Pinhão zorgt ervoor dat de mooiste rivierbochten aan je rechterkant liggen en de middagzon achter je staat, ideaal voor foto’s.

Wat is het eerlijke verhaal over zelf rijden over de N222?

Het addertje onder het gras is wijn. Dit is het hart van een wijnstreek, de quintas langs de weg bestaan om je proeverijen aan te bieden, en iemand in de auto moet nuchter blijven om te rijden. De Portugese limiet voor alcohol in het verkeer is laag, dus in de praktijk wordt één persoon de bob en mist het grootste deel van de proeverij, een rare manier om een dag in de Douro door te brengen.

Dit is wat niemand op de ansichtkaart zet. De N222 is prachtig, en de quintas ernaast zijn de reden dat je komt, maar die twee dingen botsen zodra je een auto huurt. Je kunt de route puur voor het uitzicht rijden en de proeverijen overslaan, of de rit verdelen en allebei half genieten van de wijn, maar er is geen versie waarin iedereen vrijuit drinkt en er toch nog iemand veilig over die bochten naar huis rijdt. Ik leg in tour of zelf rijden precies uit wanneer zelf rijden echt de beste optie is.

Moet je de N222 zelf rijden of een wijntocht boeken?

Rij zelf als de weg je doel is en wijnproeven bijzaak. Of als je meerdere dagen in het dal blijft en het rustig aan kunt doen. Kies voor een tour als de wijn centraal staat, want dan geniet je van hetzelfde uitzicht door het raam, met bij elke proeverij alle tijd en niemand die achter het stuur hoeft te blijven.

Voor de meeste mensen die vanuit Porto één dag komen, is de tour de beste keuze. En niet zomaar een beetje. Je rijdt nog steeds over de N222, de chauffeurs weten precies waar ze moeten stoppen, en de dag is inclusief twee wijndomeinproeverijen en lunch. De kleinschalige dagtour die deze site aanbiedt volgt de mooiste route, bezoekt Quinta do Tedo en Quinta do Beijo, voegt een 50 minuten durende rabelo-rondvaart in Pinhão toe en biedt een optie voor hoteltransfer voor acht personen of een ontmoetingspunt voor maximaal 19. Iedereen in die bus mag meedrinken.

Huur je toch een auto? Rijd dan tenminste één keer over de N222, puur voor het plezier. Geef daarna de sleutels aan iemand anders en proef rustig. De weg is zo mooi, en de wijn ernaast net zo. De enige fout is proberen beide tegelijk te doen.